تبلیغات
صدای زیبای خدا - مطالب ابر فروغ فرخزاد
صدای زیبای خدا

هدیه

دوشنبه 6 شهریور 1391

من از نهایت شب حرف می زنم        

 من از نهایت تاریکی           

و از نهایت شب حرف می زنم      
   

اگر به خانه من آمدی برای من
             
                           ای مهربان چراغ بیاور           
و یک دریچه که از آن           

        به ازدحام کوچهٔ خوشبخت بنگرم           


بر گور ِ لیلی

سه شنبه 17 مرداد 1391

آخر گشوده شد ز هم
             آن پرده های راز         
 آخر مرا شناختی
ای چشم آشنا
چون سایه دیگر
                  از چه گریزان شوم ز تو         
 من هستم
        آن عروس خیالات دیر پا

چشم منست اینکه در او خیره مانده ای         
                                                   لیلی که بود ؟
     قصهٔ چشم سیاه چیست ؟
در فکر این مباش که چشمان من چرا          
چون چشمهای وحشی لیلی
سیاه نیست
                             در چشمهای لیلی اگر شب شکفته بود       
در چشم من شکفته گل آتشین عشق
لغزیده بر شکوفهٔ لبهای خامُشم         
 بس قصه ها
            ز پیچ و خم دلنشین عشق

در بند نقشهای سرابی و غافلی          
برگرد ...
       این لبان من ،
                    این جام بوسه ها
از دام بوسه راه گریزی
            اگر که بود      
    ما خود نمی شدیم چنین رام بوسه ها !
آری ...
     چرا نگویمت ای چشم آشنا         
 من هستم آن عروس خیالات دیر پا
من هستم آن زنی که سبک پا نهاده است         
                                                بر گور سرد و خامُش لیلیِ بی وفا


پوچ

یکشنبه 15 مرداد 1391

دیدگان تو در قاب اندوه           
                                   سرد و خاموش           
خفته بودند           
زودتر از تو ناگفته ها را           
              با زبان ِ نگه گفته بودند           
از من و هرچه در من نهان بود          
                                              می رمیدی          
                                                           می رهیدی          
یادم آمد که روزی در این راه           
            ناشکیبا مرا در پی خویش           
می کشیدی          
           می کشیدی          
            آخرین بار           
آخرین بار          
                                            آخرین لحظهٔ تلخ دیدار           
سر به سر پوچ دیدم جهان را           
باد نالید و
 من گوش کردم          
خش خش برگهای خزان را           
                              باز خواندی           
                                           باز راندی           
          باز بر تخت عاجم نشاندی           
باز در کام موجم کشاندی           
گر چه در پرنیان غمی شوم           
          سالها در دلم زیستی تو           
                                                    آه ، هرگز ندانستم از عشق           
           چیستی تو          
کیستی تو          


موج

چهارشنبه 11 مرداد 1391

تو در چشم من
           همچو موجی          
خروشنده و
           سرکش و
                       ناشکیبا
که هر لحظه ات می کشاند به سویی        
 نسیم هزار آرزوی فریبا
                                               تو موجی          
تو موجی و دریای حسرت مکانت
پریشانِ رنگین افقهای فردا         
                            نگاه مه آلودهٔ دیدگانت
تو دائم به خود 
 در ستیزی          
تو هرگز نداری سکونی
      تو دائم ز خود می گریزی           
تو آن ابر آشفتهٔ نیلگونی
                                                       چه می شد خدا یا ...         
چه می شد اگر ساحلی دور بودم ؟
شبی با دو بازوی بُگشودهٔ خود       
                                         تو را می ربودم ...
                                                                 تو را می ربودم


سپیده عشق

سه شنبه 10 مرداد 1391

آسمان همچو صفحهٔ دل من        
                   روشن از جلوه های مهتابست
امشب از خواب خوش گریزانم         
                 که خیال تو خوشتر از خوابست
خیره بر سایه های وحشی بید          
                می خزم در سکوت بستر خویش
باز دنبال نغمه ای دلخواه          
                 می نهم سر به روی دفتر خویش
تن صدها ترانه می رقصد         
                              در بلور ظریف آوایم
لذتی ناشناس و رویا رنگ         
                    می دود همچو خون به رگهایم
آه ... گویی ز دخمهٔ دل من         
                        روح شبگرد مه گذر کرده
یا نسیمی در این ره متروک         
                       دامن از عطر یاس تر کرده
بر لبم شعله های بوسهٔ تو         
                      می شکوفد چو لاله گرم نیاز
در خیالم ستاره ای پر نور          
                         می درخشد میان هالهٔ راز
ناشناسی درون سینهٔ من         
                    پنجه بر چنگ و رود می ساید
همره نغمه های موزونش         
                             گوییا بوی عود می آید
آه ... باور نمی کنم که مرا         
                           با تو پیوستنی چنین باشد
نگه آن دو چشم شور افکن         
                      سوی من گرم و دلنشین باشد
بی گمان زان جهان رویایی         
                      زهره بر من فکنده دیدهٔ عشق
می نویسم به روی دفتر خویش          
                   ( جاودان باشی ای سپیدهٔ عشق )


در برابر خدا

جمعه 6 مرداد 1391

از تنگنای محبس تاریکی        
                     از منجلاب تیرهٔ این دنیا
بانگ پر از نیاز مرا بشنو        
                                      آه ، ای خدای
                                                      قادر بی همتا
یک دم ز گرد پیکر من
                          بشکاف        
 بشکاف این حجاب سیاهی را
شاید درون سینهٔ من بینی        
                               این مایهٔ گناه و تباهی را
دل نیست این دلی که به من دادی        
 در خون تپیده ،
                     آه ،
                           رهایش کن
یا خالی از
 هوا و هوس دارش       
                         یا پایبند مهر و وفایش کن
تنها تو آگهی و تو می دانی       
  اسرار آن خطای نخستین را
تنها تو قادری که
                 ببخشایی        
  بر روح من ،
صفای نخستین را
آه ،
      ای خدا چگونه تو را گویم        
                                          کز جسم خویش خسته و بیزارم


آن روزها

جمعه 6 مرداد 1391

آن روزها رفتند           
آن روزهای خوب          
آن روزهای سالم  سرشار          
آن آسمان های پر از پولک          
آن شاخساران پر از گیلاس           
آن خانه های تکیه داده در حفاظ سبز پیچکها          
 به یکدیگر           
آن بام های بادبادکهای بازیگوش          
آن کوچه های گیج از عطر اقاقی ها           
آن روزها رفتند           
آن روزهایی کز شکاف پلکهای من           
آوازهایم ، چون حبابی از هوا لبریز ، می جوشید          
چشمم به روی هر چه می لغزید           
آن را چو شیر تازه می نوشید           
گویی میان مردمکهایم           
خرگوش نا آرام شادی بود           
هر صبحدم با آفتاب پیر           
به دشتهای نا شناس جستجو می رفت           
شبها به جنگل های تاریکی فرو می رفت           
آن روزها رفتند           


شراب و خون

پنجشنبه 5 مرداد 1391

نیست یاری تا بگویم
                             راز خویش        
 ناله پنهان کرده ام در ساز خویش
چنگ اندوهم ،
                     خدا را ،
                             زخمه ای         
زخمه ای ، تا برکشم
                       آواز خویش
برلبانم قفل خاموشی زدم        
                                  با کلیدی آشنا بازش کنید
کودک دل رنجهٔ دست جفاست         
          با سر انگشت وفا
                                   نازش کنید
پر کن این پیمانه را
ای هم نفس        
 پر کن این پیمانه را از خون او
                                                مست مستم کن چنان کز شور می        
   باز گویم قصهٔ افسون او


رمیده

یکشنبه 1 مرداد 1391

نمی دانم چه می خواهم
                                                       خدایا     
به دنبال چه می گردم
                            شب و روز
چه می جوید نگاه خستهٔ من         
چرا افسرده است
                                       این قلب پر سوز
ز جمع آشنایان می گریزم        
 به کنجی می خزم آرام و خاموش
                            نگاهم غوطه ور در تیرگیها         
به بیمار دل خود می دهم                    
                                          گوش
گریزانم از این مردم که با من         
                   به ظاهر همدم ویکرنگ هستند
ولی در باطن از فرط حقارت       
  به دامانم دو صد پیرایه بستند
از این مردم ،
                  که تا شعرم شنیدند         
به رویم چون گلی خوشبو شکفتند
ولی آن دم که در خلوت نشستند        
                                             مرا دیوانه ای بد نام گفتند
دل من ،
             ای دل دیوانهٔ من       
  که می سوزی از این بیگانگی ها
مکن دیگر ز دست غیر فریاد        
                                             خدا را ، بس کن این دیوانگی ها


دنیای سایه ها

یکشنبه 1 مرداد 1391

شب به روی جادهٔ نمناک          
      سایه های ما ز ما گویی گریزانند           
دور از ما در نشیب راه          
                       در غبار شوم مهتابی که می لغزد           
سرد و سنگین بر فراز شاخه های تاک           
سوی یکدیگر به نرمی پیش می رانند           
           شب به روی جادهٔ نمناک           
در سکوت خاک عطر آگین           
نا شکیبا گه به یکدیگر می آویزند           
                                    سایه های ما ...          
همچو گلهایی که مستند از شراب شبنم دوشین           
گویی آنها در گریز تلخشان از ما           
نغمه هایی را که ما هرگز نمی خوانیم          
                               نغمه هایی را که ما با خشم          
در سکوت سینه می رانیم          
زیر لب با شوق می خوانند          
                                        لیک دور از سایه ها           
بی خبر از قصهٔ دلبستگی هاشان           
از جداییها و از پیوستگی هاشان           
جسمهای خستهٔ ما در رکود خویش           
زندگی را شکل می بخشند          
شب به روی جادهٔ نمناک           
ای بسا پرسیده ام از خود           
( زندگی آیا درون سایه هامان رنگ می گیرد ؟          
یا که ما خود سایه های سایه های خویشتن هستیم؟ )          
ای هزاران روح سرگردان ،            
گرد من لغزیده در امواج تاریکی ،           
سایهٔ من کو ؟          
( نور وحشت می درخشد در بلور بانگ خاموشم )          
سایهٔ من کو ؟          
سایهٔ من کو ؟          
من نمی خواهم           
سایه ام را لحظه ای از خود جدا سازم           
من نمی خواهم           
او بلغزد دور از من روی معبرها           
یا بیفتد خسته و سنگین           
زیر پاهای رهگذرها           
او چرا باید به راه جستجوی خویش           
روبرو گردد          
با لبان بستهٔ درها ؟          
او چرا باید بساید تن           
بر در و دیوار هر خانه ؟          
او چرا باید ز نومیدی          
پا نهد در سرزمینی سرد و بیگانه ؟!          
آه ... ای خورشید           
سایه ام را از چه از من دور می سازی ؟          
از تو می پرسم :          
تیرگی درد است یا شادی ؟          
جسم زندانست یا صحرای آزادی ؟          
ظلمت شب چیست ؟          
شب ،          
سایهٔ روح سیاه کیست ؟          
او چه می گوید ؟          
او چه می گوید ؟          
خسته و سرگشته و حیران           
می دوم در راه پرسش های بی پایان           


اندوه پرست

شنبه 31 تیر 1391

کاش چون پاییز بودم ...
                               کاش چون پاییز بودم           
کاش چون پاییز خاموش و ملال انگیز بودم           
برگهای آرزوهایم یکایک زرد میشد          
آفتاب دیدگانم سرد میشد           
آسمان سینه ام پر درد می شد           
ناگهان طوفان اندوهی به جانم چنگ می زد           
                                                                اشکهایم همچو باران           
دامنم را رنگ می زد           
وه ...
         چه زیبا بود اگر پاییز بودم           
وحشی و پر شور و رنگ آمیز بودم           
شاعری در چشم من می خواند ... شعری آسمانی           
در کنار قلب عاشق شعله می زد           
در شرار آتش دردی نهانی          
نغمهٔ من ...          
همچو آوای نسیم پر شکسته           
عطر غم می ریخت بر دلهای خسته           
                                                                    پیش رویم :          
چهرهٔ تلخ زمستان جوانی           
                                    پشت سر :          
 شوب تابستان عشقی ناگهانی           
سینه ام :          
منزلگه اندوه و درد و بدگمانی          
کاش چون پاییز بودم ... کاش چون پاییز بودم          


گذران

جمعه 30 تیر 1391

تا به کی باید رفت         
  از دیاری به دیار دیگر           
نتوانم ،
             نتوانم جستن           
هر زمان عشقی و یاری دیگر           
                                      کاش ما آن دو پرستو بودیم           
که همه عمر سفر می کردیم           
از بهاری به
             بهاری دیگر           
آه ، اکنون دیریست           
که فرو ریخته در من ،   
                         گویی ،           
تیره آواری از ابر گران           
چو می آمیزم ، با بوسهٔ تو           
روی لبهایم ،
            می پندارم           
                                          می سپارد جان ،
 عطری گذران           
آن چنان آلوده ست           
عشق غمناکم با بیم زوال           
           که همه زندگیم می لرزد           


بر او ببخشایید

پنجشنبه 29 تیر 1391

بر او ببخشایید
بر او که گاه گاه
پیوند دردناک وجودش را
با آب های راکد
و حفره های خالی از یاد می برد
و ابلهانه می پندارد
که حق زیستن دارد
بر او ببخشایید
بر خشم بی تفاوت یک تصویر
که آرزوی دوردست تحرک
در دیدگان کاغذیش آب می شود
بر او ببخشایید
بر او که در سراسر تابوتش
جریان سرخ ماه گذر دارد
و عطر های منقلب شب
خواب هزار ساله اندامش را
آشفته می کنند
بر او ببخشایید
بر او که از درون متلاشیست
اما هنوز پوست چشمانش از تصور ذرات نور می سوزد
و گیسوان بیهده اش
نومیدوار از نفوذ نفس های عشق می لرزد
ای ساکنان سرزمین ساده خوشبختی
ای همدمان پنجره های گشوده در باران
بر او ببخشایید
بر او ببخشایید
زیرا که مسحور است
زیرا که ریشه های هستی بار آور شما
در خاک های غربت او نقب می زنند
و قلب زود باور او را
با ضربه های موذی حسرت
در کنج سینه اش متورم می سازند


تولدی دیگر

پنجشنبه 29 تیر 1391

همه هستی من آیه تاریکی ست
که ترا در خود تکرارکنان
به سحرگاه شکفتن ها و رستن های ابدی خواهد برد
من در این آیه ترا آه کشیدم، آه
                                       من در این آیه ترا
به درخت و آب و آتش پیوند زدم
                                                                            زندگی شاید
یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیل از آن می گذرد
                                                                            زندگی شاید
ریسمانی ست که مردی با آن خود را از شاخه می آویزد
                                                                            زندگی شاید
طفلی ست که از مدرسه بر میگردد
                                                                            زندگی شاید
افروختن سیگاری باشد، در فاصله رخوتنک دو هم آغوشی
                                                                    یا عبور گیج رهگذری باشد


ظلمت

چهارشنبه 28 تیر 1391

چه گریزیت ز من؟
                 چه شتابیت به راه؟
به چه خواهی بردن
درشبی این همه تاریک پناه؟

مرمرین پله آن غرفه عاج
  ای دریغا
              که زما بس دور است
لحظه ها را دریاب
                                      چشم فردا کور است

نه چراغیست در آن پایان
هرچه از دور
                نمایان است
شاید آن نقطه نورانی
چشم گرگان بیابان است

می
    فرو مانده به جام
سر به سجاده نهادن
                       تا کی؟
او در اینجاست نهان
می درخشد در می

گر به هم آویزیم
ما دو سرگشته تنها،
                         چون موج
به پناهی که تو می جویی، خواهیم رسید
اندر آن لحظه جادویی اوج


تعداد کل صفحات: (2) 1   2   

فهرست وبلاگ
پیوندهای روزانه
آرشیو
نویسندگان
پیوندها
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
جستجو
آخرین پستها
اَبر برچسبها