تبلیغات
صدای زیبای خدا - دلم برای باغچه می سوزد
صدای زیبای خدا

دلم برای باغچه می سوزد

یکشنبه 22 مرداد 1391

کسی به فکر گل ها نیست           
                کسی به فکر ماهی ها نیست           
کسی نمی خواهد           
باورکند که باغچه دارد می میرد           
که قلب باغچه در زیر آفتاب
                                 ورم کرده است           
که ذهن باغچه دارد           آرام              آرام           
از خاطرات سبز تهی می شود           
و حس باغچه انگار           
چیزی مجردست که در انزوای باغچه پوسیده ست .          
حیاط خانهٔ ما تنهاست           
                                    حیاط خانهٔ ما           
در انتظار بارش یک ابر ناشناس           
خمیازه می کشد           
و حوض خانهٔ ما خالی است           
ستاره های کوچک بی تجربه           
از ارتفاع درختان به خاک می افتد           
و از میان پنجره های پریده رنگ خانهٔ ماهی ها           
شب ها صدای سرفه می آید           
حیاط خانهٔ ما تنهاست .          
پدر میگوید :           
( از من گذشته ست          
از من گذشته ست           
من بار خود را بردم          
و کار خود را کردم )          
و در اتاقش ، از صبح تا غروب ،          
یا شاهنامه می خواند           
یا ناسخ التواریخ           
پدر به مادر می گوید :          
( لعنت به هر چی ماهی و هر چه مرغ           
وقتی که من بمیرم دیگر           
چه فرق می کند که باغچه باشد           
یا باغچه نباشد          
برای من حقوق تقاعد کافیست . )          
مادر تمام زندگیش           
                     سجاده ایست گسترده           
درآستان وحشت دوزخ           
مادر همیشه در ته هر چیزی           
                                      دنبال جای پای معصیتی می گردد          
و فکر می کند که باغچه را کفر یک گیاه           
آلوده کرده است .          
مادر تمام روز دعا می خواند          
مادر گناهکار طبیعیست           
و فوت می کند به تمام گلها           
و فوت می کند به تمام ماهی ها           
و فوت می کند به خودش           
مادر در انتظار ظهور است           
و بخششی که نازل خواهد شد .          
برادرم به باغچه می گوید قبرستان           
برادرم به اغتشاش علفها می خندد           
                                    و از جنازهٔ ماهی ها           
که زیر پوست بیمار آب           
به ذره های فاسد تبدیل می شوند          
شماره بر می دارد           
                                    برادرم به فلسفه معتاد است           
برادرم شفای باغچه را           
در انهدام باغچه می داند .          
او مست می کند           
          و مشت میزند به در و دیوار           
                               و سعی میکند که بگوید           
بسیار دردمند و خسته و مأیوس است          
او ناامیدیش را هم           
مثل شناسنامه و تقویم و دستمال و فندک و خودکارش           
همراه خود به کوچه و بازار می برد           
              و نا امیدیش           
آن قدر کوچک است که هر شب           
در ازدحام میکده گم می شود .          
و خواهرم که دوست گلها بود           
و حرفهای سادهٔ قلبش را           
وقتی که مادر او را می زد           
به جمع مهربان و ساکت آنها می برد          


سه شنبه 24 مرداد 1391 05:53 ب.ظ
سلام دوست عزیزممنون که نقطه چین تا دا سر زدی.انشالله لحظه ای شهدا را فراموش نکنیم.
شهدا یارتان.
دل نوشته های من
سه شنبه 24 مرداد 1391 05:57 ق.ظ
سلام
روزای آخر مارو دعا کنید
با گودال غریبــــــــــ..! آپم
یا علـــــــــــی
khanOmGol
دوشنبه 23 مرداد 1391 01:26 ق.ظ
like
از favoriteهای من
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


فهرست وبلاگ
پیوندهای روزانه
آرشیو
نویسندگان
پیوندها
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
جستجو
آخرین پستها
اَبر برچسبها