تبلیغات
صدای زیبای خدا
صدای زیبای خدا

هر که با ما نیست

چهارشنبه 23 اردیبهشت 1394

 

گفته می شد هر که با ما نیست با مادشمن است
گفتم آری این سخن فرموده اهریمن است
اهل معنا اهل دل با دشمنان هم دوستند
ای شما با خلق دشمن
؟ قلبهاتان از آهن است؟


بیا ای جان بیا

جمعه 30 تیر 1391

بیا ای جان
               بیا ای جان
 بیا فریاد رس ما را        
     چو ما را یک نفس باشد
  نباشی یک نفس ما را
                                ز عشقت گرچه با دردیم و
در هجرانت اندر غم         
      وز عشق تو نه بس باشد
 ز هجران تو بس ما را
کم از یک دم زدن ما را
        اگر در دیده خواب آید        
                                              غم عشقت بجنباند
به گوش اندر جرس ما را
لبت چون چشمهٔ نوش است و ما
                                            اندر هوس مانده        
 که بر وصل لبت یک روز باشد دسترس ما را
به آب چشمهٔ حیوان حیاتی انوری را ده         
                                                               که اندر آتش عشقت
بکشتی زین هوس ما را


سوزد مرا سازد مرا

جمعه 30 تیر 1391

ساقی بده پیمانه ای
      ز آن می که بی خویشم کند      
                                     بر حسن شور انگیز تو
عاشق تر از پیشم کند
زان می که در شبهای غم
                                     بارد فروغ صبحدم        
 غافل کند از بیش و کم
 فارغ ز تشویشم کند
نور سحرگاهی دهد فیضی
                        که می خواهی دهد        
 با مسکنت شاهی دهد
                                                            سلطان درویشم کند
سوزد مرا سازد مرا
         در آتش اندازد مرا         
وز من رها سازد مرا
                      بیگانه از خویشم کند
بستاند ای سرو سهی!
                                      سودای هستی از رهی        

 یغما کند اندیشه را دور از بد اندیشم کند


مناجات

جمعه 30 تیر 1391

من که به حکم تو درین کارگاه
                    از عدم این سو ، زده‌ام بارگاه
به که چو آوردی و بازم بری
                    هم به سوی خویش فرازم بری
سر مرا چون همه داننده‌ای
                            باز رهانم که رهاننده‌ای
گر چه تن من ز پی سوز راست
                 رحمت تو از پی این روز راست
از عمل خود چو نشینم خجل
                       ذیل کرم پوش برین تنگ دل


ترانه کوچک

جمعه 30 تیر 1391

ــ تو کجایی؟          
  در گستره‌ی بی‌مرزِ این جهان          
                                     تو کجایی؟          
           
ــ من در دورترین جای جهان ایستاده‌ام:         
  کنارِ تو.         
          

          
ــ تو کجایی؟         
  در گستره‌ی ناپاکِ این جهان         
                                    تو کجایی؟         
          
ــ من در پاک‌ترین مُقامِ جهان ایستاده‌ام:         
  بر سبزه‌شورِ این رودِ بزرگ که می‌سُراید         
  برای تو.         
          
 


گذران

جمعه 30 تیر 1391

تا به کی باید رفت         
  از دیاری به دیار دیگر           
نتوانم ،
             نتوانم جستن           
هر زمان عشقی و یاری دیگر           
                                      کاش ما آن دو پرستو بودیم           
که همه عمر سفر می کردیم           
از بهاری به
             بهاری دیگر           
آه ، اکنون دیریست           
که فرو ریخته در من ،   
                         گویی ،           
تیره آواری از ابر گران           
چو می آمیزم ، با بوسهٔ تو           
روی لبهایم ،
            می پندارم           
                                          می سپارد جان ،
 عطری گذران           
آن چنان آلوده ست           
عشق غمناکم با بیم زوال           
           که همه زندگیم می لرزد           


آفتاب نیمه شب

جمعه 30 تیر 1391

ای خوب رخ که پرده نشینی و بی‏حجاب
                               ای صدهزار جلوه‏گر و باز در نقاب
ای آفتابِ نیم شب، ای ماهِ نیمروز    
                              ای نجم دوربین که نه ماهی، نه آفتاب
کیهان طلایه دارت و خورشید سایه‏ات       
                                 گیسوی حور خیمه ناز تو را طناب
جانهای قدسیان همه در حسرتت به سوز  
                                دلهای حوریان همه در فرقتت کباب
انموذج جمالی و اسطوره جلال   
                                 دریای بیکرانی و عالم همه سراب
آیا شود که نیم نظر سوی ما کنی
                               تا پر گشوده کوچ نماییم از این قِباب
ای جلوه ات جمالْ دهِ هرچه خوبرو   
                     ای غمزه ات هلاکْ کنِ هر چه شیخ و شاب
چشم خرابِ دوست خرابم نموده است  
                                آبادی دو کوْن به قربان این خراب


داغ لاله

جمعه 30 تیر 1391

بیداد رفت لاله بر باد رفته را                     
 یا رب خزان چه بود بهار شکفته را
هر لاله ای که از دل این خاکدان دمید        
نو کرد داغ ماتم یاران رفته را
جز در صفای اشک دلم وا نمی شود       
 باران به دامن است هوای گرفته را
وای ای مه دو هفته چه جای محاق بود    
آخر محاق نیست که ماه دو هفته را
برخیز لاله بند گلوبند خود بتاب                   
آورده ام به دیده گهرهای سفته را
ای کاش ناله های چو من بلبلی حزین        
بیدار کردی آن گل در خاک خفته را
گر سوزد استخوان جوانان شگفت نیست    
تب موم سازد آهن و پولاد تفته را
یارب چها به سینه این خاکدان در است       
کس نیست واقف اینهمه راز نهفته را
راه عدم نرفت کس از رهروان خاک             
چون رفت خواهی اینهمه راه نرفته را
لب دوخت هر کرا که بدو راز گفت دهر         
تا باز نشنود ز کس این راز گفته را
لعلی نسفت کلک در افشان شهریار         
در رشته چون کشم در و لعل نسفته را


شاهد افلاکی

جمعه 30 تیر 1391

چون زلف تو ام جانا در عین پریشانی                   چون باد سحرگاهم در بی سر و سامانی
من خاکم و من گردم من اشکم و من دردم             تو مهری و تو نوری تو عشقی و تو جانی
خواهم که ترا در بر بنشانم و بنشینم                     تا آتش جانم را بنشینی و بنشانی
ای شاهد افلاکی در مستی و در پاکی                    من چشم ترا مانم تو اشک مرا مانی
در سینه سوزانم مستوری و مهجوری                   در دیده بیدارم پیدایی و پنهانی
من زمزمه عودم تو زمزمه پردازی                      من سلسله موجم تو سلسله جنبانی
از آتش سودایت دارم من و دارد دل                       داغی که نمی بینی دردی که نمی دانی
دل با من و جان بی تو نسپاری و بسپارم                کام از تو و تاب از من نستانم و بستانی
ای چشم رهی سویت کو چشم رهی جویت               روی از من سر گردان شاید که نگردانی


بهار بهار

جمعه 30 تیر 1391

بهار بهار
           صدا همون صدا بود
صدای شاخه ها و ریشه ها بود
 بهار بهار
              چه اسم آشنایی ؟
صدات میاد ... اما خودت کجایی
                                     وابكنیم پنجره ها رو یا نه ؟
                   تازه آنیم خاطره ها رو یا نه ؟
بهار اومد لباس نو تنم آرد
تازه تر از قصل شكفتنم آرد
بهار اومد با یه بغل جوونه
عید آورد از تو آوچه تو خونه
                      حیاط ما یه غربیل
                                   باغچه ما یه گلدون
                                           خونه ما همیشه
                                                   منتظر یه مهمون
بهار اومد لباس نو تنم آرد
تازه تر از فصل شكفتنم آرد
بهار بهار
           یه مهمون قدیمی
یه آشنای ساده و صمیمی
                                          یه آشنا آه مثل قصه ها بود
خواب و خیال همه بچه ها بود
آخ ... آه چه زود قلك عیدیامون
وقتی شكست باهاش شكست دلامون
بهار اومد برفارو نقطه چین آرد
خنده به دلمردگی زمین آرد
چقد دلم فصل بهار و دوست داشت
واشدن پنجره ها رو دوست داشت
بهار اومد پنجره ها رو وا آرد
من و با حسی دیگه آشنا آرد
یه حرف یه حرف ‚
                     حرفای من آتاب شد
حیف آه همش سوال بی جواب شد
دروغ نگم ‚
           هنوز دلم جوون بود
آه صبح تا شب دنبال آب و نون بود


ادامه مطلب

می تراود مهتاب

پنجشنبه 29 تیر 1391

می تراود مهتاب
می درخشد شبتاب
نیست یك دم شكندخواب به چشم كس ولیك
غم این خفته چند
خواب در چشم ترم می شكند
نگران با من ایستاده سحر
صبح می خواهد از من
كز مبارك دم او آورم این قوم به جان باخته را بلكه خبر
در جگر لیكن خاری
از ره این سفرم می شكند
نازك آرای تن ساق گلی
كه به جانش كشتم
و به جان دادمش آب
ای دریغا به برم می شكند
دستهای سایم
تا دری بگشایم
بر عبث می پایم
كه به در كس آید
در ودیوار به هم ریخته شان
بر سرم می شكند
می تراود مهتاب
می درخشد شبتاب
مانده پای ابله از راه دور
بر دم دهكده مردی تنها
كوله بارش بر دوش
دست او بر در می گوید با خود
غم این خفته چند
خواب در چشم ترم میشكند


خانه دور است

پنجشنبه 29 تیر 1391

خانه دور است
               هنگامی که نیستی
راه ها کش می آیند
پایم در خواب فرو میرود                          
و زمان همانند کودکی چموش
                                     از آغوشم آویزان میشود
تو بگو یک قدم
               من میگویم
                                                                          خانه دور است
من میگوییم
               که راه ها بیتوته ی بی مکانی است
شب خودش را از یقه من بیرون میاندازد


شب آه آرام تر از پلك تو را می بندم

پنجشنبه 29 تیر 1391

تا تو هستی و غزل هست
                              دلم تنها نیست
محرمی چون تو هنوزم
 به چنین دنیا نیست
از تو تا ما سخن عشق همان است
                                                    آه رفت
آه در این وصف زبان دگری
                    گویا نیست
بعد تو قول و غزل هاست جهان را اما
غزل توست
                آه در قولی از آن ما نیست
تو چه رازی آه بهر شیوه
                           تو را می جویم
تازه می یابم و
 بازت اثری پیدا نیست
شب آه آرام تر از پلك تو را می بندم
در دلم طاقت دیدار تو
                             تا فردا نیست
این آه پیوست به هر رود
 آه دریا باشد
از تو گر موج نگیرد
                                       به خدا دریا نیست
من نه آنم آه به توصیف خطا بنشینم
این تو هستی
                  آه سزاوار تو باز اینها نیست


هوای اتاقم

پنجشنبه 29 تیر 1391

هوای اتاقم
از دوست داشتن تو لبریز است
ابر کوچک می بارد
                            بر صورتم
ببین آسمان اتاق من نیز
از دوست داشتن تو لبریز است
                                              میبینی!
من پرنده ام
       که از تو میمیرم
            که از تو زنده میشوم
                 که از تو پرواز میکنم
و در یادت
                                                         سقوط
که بر میخیزم و میافتم
که دوستت دارم
                       ببین
                              تنها تو ببین
 که چه لبریزم
که تو تنها رویای من شدی
در این اتاق
                  که دشت دوست داشتن من است


آینه در جواب من باز سكوت می آند

پنجشنبه 29 تیر 1391

این شفق است یا فلق ؟
                     مغرب و مشرقم بگو
من به آنجا رسیده ام ؟
                            جان دقایقم بگو

آیینه در جواب من باز سكوت می آند
باز مرا چه می شود ؟
                          ای تو حقایقم بگو
جان همه شوق گشته ام طعنه ی ناشنیده را
 در همه حال خوب من
                                                       با تو موافقم بگو
پاك آن از حافظه ات شور غزلهای مرا
شاعر مرده ام بخووان
                              گور علایقم بگو

با من آور و آر ولی واژه به تصویر مكش
منظره های عقل را با من سابقم بگو
من آه هر آنچه داشتیم اول ره گذاشتم
حال برای چون تویی اگر
                                   آه لایقم بگو

یا به زوال می روم یا به آمال می رسم
یكسره آن آار مرا بگو
                                                                   آه عاشقم بگو


ادامه مطلب

بر او ببخشایید

پنجشنبه 29 تیر 1391

بر او ببخشایید
بر او که گاه گاه
پیوند دردناک وجودش را
با آب های راکد
و حفره های خالی از یاد می برد
و ابلهانه می پندارد
که حق زیستن دارد
بر او ببخشایید
بر خشم بی تفاوت یک تصویر
که آرزوی دوردست تحرک
در دیدگان کاغذیش آب می شود
بر او ببخشایید
بر او که در سراسر تابوتش
جریان سرخ ماه گذر دارد
و عطر های منقلب شب
خواب هزار ساله اندامش را
آشفته می کنند
بر او ببخشایید
بر او که از درون متلاشیست
اما هنوز پوست چشمانش از تصور ذرات نور می سوزد
و گیسوان بیهده اش
نومیدوار از نفوذ نفس های عشق می لرزد
ای ساکنان سرزمین ساده خوشبختی
ای همدمان پنجره های گشوده در باران
بر او ببخشایید
بر او ببخشایید
زیرا که مسحور است
زیرا که ریشه های هستی بار آور شما
در خاک های غربت او نقب می زنند
و قلب زود باور او را
با ضربه های موذی حسرت
در کنج سینه اش متورم می سازند



فهرست وبلاگ
پیوندهای روزانه
آرشیو
نویسندگان
پیوندها
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
جستجو
آخرین پستها
اَبر برچسبها